“ΠΟΣΑ ΛΙΤΡΑ ΧΡΕΙΑΖΟΝΤΑΙ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ .... ΟΙ ΔΙΣΚΟΙ; ”
Συγγραφέας: “Diskus Fan”, θέμα ανοιχτό προς συζήτηση εδώ



Από τότε που άρχισα την διαδικτυακή μου επαφή με τα fora που ασχολούνται με τα ενυδρεία (3 χρόνια περίπου), διαπίστωσα ότι υπάρχει ένα ερώτημα που τίθεται αρκετά συχνά και που προκαλεί διαμάχες:
- Έχω ένα ενυδρείο Χ λίτρα (συνήθως λιγότερα κι' από 300) .... πόσους δίσκους μπορώ να βάλω;



Παρακάτω λοιπόν θα γράψω αυτά που, κατά τη δική μου άποψη, θα πρέπει να λάβει υπ' όψιν του ο "επίδοξος" νέος δισκάς, ώστε να επιλέξει το μέγεθος της γυάλας.
Με το ερώτημα αυτό τίθεται εξ' αρχής το θέμα .... σε ΛΑΘΟΣ "βάση". Εφ' όσον κάποιος θέλει να ασχοληθεί με τους δίσκους ... καλό θα ήταν να γνωρίζει περισσότερα πράγματα γι'αυτούς εκτός των λίτρων που "χρειάζονται", ώστε να προχωρήσει πιο σωστά μαζί τους.
Οι δίσκοι στην φύση ζουν σε ομάδες και μάλιστα πολύ μεγάλες (έχουν βρεθεί ομάδες αποτελούμενες από 300-400 άτομα). Επίσης αν κάποιος έχει δει αναπαραγωγή σίγουρα θα έχει θαυμάσει το "σμήνος" από τα μικρά δισκάκια στις πλάτες των γονέων τους, απ' όπου τρώνε την πρώτη τους τροφή.
Αυτά τα 2 στοιχεία και μόνο, αποτελούν απόδειξη της ανάγκης των δίσκων να βρίσκονται σε ομάδα, μέσα στην οποία νιώθουν μεγαλύτερη ασφάλεια. Το πιο συνηθισμένο μέγεθος απόκτησης από τις προθήκες των καταστημάτων αυτών των ψαριών, κυρίως λόγω
κόστους, είναι τα 5-6 εκατοστά ... ψάρια δηλαδή ηλικίας 2-3 μηνών.
Όσο μικρότερο είναι το μέγεθος τους, τόσο μεγαλύτερη ανάγκη έχουν την ομάδα ..... κι' ο αριθμός 2,3,4 ψαριών ... φυσικά ΔΕΝ αποτελεί ομάδα.
Υπάρχει όμως και το "εμπόδιο" που λέγεται ενυδρείο .... δεν μπορούμε σε κάθε περίπτωση να έχουμε την δυνατότητα για 2 τόνων ενυδρείο ... οπότε όπως είναι φυσικό .... αρχίζουν οι συμβιβασμοί. Γνωρίζοντας λοιπόν αυτά μπορούμε να πούμε ότι 8-10 άτομα είναι ένας "καλός" αριθμός για ξεκίνημα. Εδώ θα πρέπει να σημειωθεί και το ότι ως γνωστόν ... όσο μεγαλώνει η ομάδα ... τόσο περισσότερο "σπάει" η επιθετικότητα. Όπως λοιπόν καταλαβαίνεις είναι σοβαρότατο λάθος να επιλέξεις να έχεις μικρό τον αριθμό
των δίσκων σου (π.χ. 2-3) για να είναι "σύμφωνα" με τα λίτρα του μικρού ενυδρείου σου. Άλλωστε όσο μικρό και να είναι .... το μικρό τους (ακόμα) μέγεθος διευκολύνει στην τοποθέτηση περισσότερων ψαριών.
Υπάρχει όμως και η συνέχεια στην οποία πρέπει επίσης να δείξουμε προσοχή και ενδιαφέρον για να αποφύγουμε τα μελλοντικά προβλήματα.
Οι δίσκοι είναι κιχλίδες και συμπεριφέρονται σαν "τέτοιες" από πολύ νωρίς. Ακόμα και 2-3 μηνών δισκάκια έχουν αψιμαχίες οι οποίες στο μέλλον θα καθορίσουν την θέση τους μέσα στην ομάδα. Όσο ο καιρός περνάει και το μέγεθος αυξάνεται (το τελικό μέγεθος των δίσκων εξαρτάται από το είδος και συνήθως φτάνει τα 18-20 εκ.) οι αψιμαχίες γίνονται πιο "σοβαρές γιατί πρόκειται να ακολουθήσει το ενδιαφέρον για κυριαρχία πέραν της ομάδας και στο ζευγάρωμα.
Τα ζευγάρια των δίσκων (στη φύση) αποκόπτονται από την υπόλοιπη ομάδα για ολόκληρη την αναπαραγωγική διάρκεια και οι γονείς γίνονται πολύ επιθετικοί ενάντια στους εισβολείς. Αυτό στο χώρο ενός ενυδρείου μπορεί να έχει πολύ "άσχημες" συνέπειες. Αν ο χώρος είναι μικρός ... μπορεί να θανατωθούν ψάρια. Η φάση της αναπαραγωγικής διαδικασίας προσδιορίζεται στην ηλικία των 15-16 μηνών (κάποιες φορές ενδέχεται και νωρίτερα).
Από τις προσωπικές μου παρατηρήσεις έχει βγει το συμπέρασμα πως μια μέση απόσταση 60-80 εκ. ακτίνας γύρω από το σημείο εναπόθεσης των αυγών είναι συνήθως αυτή την οποία οι γονείς φυλάνε πιο δυναμικά. Υπάρχει βέβαια και ο παράγοντας του χαρακτήρα του ΚΑΘΕ ψαριού ξεχωριστά. Άλλοι είναι υπερβολικά επιθετικοί και άλλοι πιο "ήπιοι".
Όπως και να έχει όμως αν το δούμε σε παράδειγμα ... θα καταλάβουμε τι ΠΡΕΠΕΙ να περιμένουμε. Ας υποθέσουμε ότι το ενυδρείο μας έχει μήκος 1,5 μέτρο και μέσα έχουμε 8-10 ψάρια .... όταν σχηματισθούν 2 ζευγάρια (και αυτό θα γίνει πολύ πιο σύντομα απ' όσο φαντάζεσαι), θα "πιάσουν" συνήθως τα δύο άκρα .... από την μία πλευρά 60-80 εκ. και άλλα τόσα από την άλλη ... με ότι περισσεύει για να χωρέσουν οι υπόλοιποι. Το μέγεθος που έχουν οι δίσκοι σε αυτή την "φάση" κυμαίνεται από τα 8-12 εκ. .... φαντάσου λοιπόν δίσκους αυτού του μεγέθους να προσπαθούν να βολευτούν στον κενό χώρο που τους μένει. Όπως και να έχει το πράγμα είναι σαφές ότι .... έχει έρθει η στιγμή που πρέπει να ληφθούν μέτρα προς αποφυγή των συνεπειών. Η πιο απλή αιτία για να παρουσιασθούν ασθένειες είναι το "στρεσάρισμα" των δίσκων και οι διαμάχες .... είναι μια πολύ καλή αιτία.
Μην ξεχνάμε βέβαια και τον "αδύναμο κρίκο" κάθε ομάδας. Αν χώρος όμως είναι αρκετά μεγάλος τότε τα δυσάρεστα ενδέχεται να αποφευχθούν.
Στην εποχή μας όμως έχει αλλάξει και ο τρόπος κατασκευής ... τα ενυδρεία πολλές φορές είναι πιο "φαρδιά" με αποτέλεσμα να έχουν παραπάνω συνολικά λίτρα αλλά μικρότερο μήκος και αυτό μπορεί να παραπλανήσει τον αγοραστή. Όπως είδαμε λοιπόν .... και το μήκος παίζει σημαντικό ρόλο.
Βέβαια λύσεις υπάρχουν με ίσως καλύτερη την απομάκρυνση του(ών) ζευγαριού(ών) (αν και θα αποδειχτεί αρκετά δύσκολο το εγχείρημα) ... σε γεννήστρες όπου και η αναπαραγωγή θα έχει πολύ περισσότερες πιθανότητες να είναι επιτυχής. Αυτό προϋποθέτει όμως επιπλέον εγκαταστάσεις ενυδρείων ... και ίσως προβλημάτων που δεν αφορούν το παρόν θέμα, αφού αποτελούν άλλο κεφάλαιο.
ΜΗΝ προσπαθήσεις όμως να πείσεις τον εαυτό σου ότι .... δεν σε ενδιαφέρει η αναπαραγωγή γιατί δεν θα καταφέρεις να το κάνεις ούτε σε μένα αλλά (περισσότερο) ούτε στα ψάρια σου.
Ένα είναι σίγουρο ... οι δίσκοι (και αναφέρομαι κυρίως στους εκτροφής γιατί είναι πολύ σπάνιο κάποιος "αρχάριος" δισκάς να ξεκινήσει με "άγριους" για πολλούς και διάφορους λόγους) γεννοβολάνε πλέον σαν τα γκάπυ και ΔΕΝ ζητάνε την άδεια από τον χομπίστα.
Όταν μάλιστα επιλέγονται για αγορά σε μέγεθος 10-12 εκ. το πιθανότερο είναι να γεννήσουν σε διάστημα πολύ μικρότερο του μήνα από την ημέρα της εισαγωγής τους στο ενυδρείο (τις περισσότερες φορές ακόμα και μέσα στην πρώτη εβδομάδα εφ' όσον οι συνθήκες νερού είναι κατάλληλες). Η άποψη λοιπόν για τα 40-60 λίτρα ανά δίσκο ... πρέπει μάλλον να ξεκίνησε κάπως έτσι .... όσο περισσότερα τα λίτρα τόσο μεγαλύτερο και το μέγεθος τού ενυδρείου.
Κάποιος που έχει την εμπειρία μπορεί να ζήσει δίσκο σε ένα 50λιτρο (ίσως και με μεγάλη άνεση) ... το ερώτημα όμως που τίθεται είναι το εξής:
- Θα είναι ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΟ αυτό το ψάρι;
Όταν αποφασίζουμε να φιλοξενήσουμε ένα είδος θα ΠΡΕΠΕΙ να του διαθέτουμε ότι καλύτερο γίνεται .... άλλωστε δεν ζητήσαμε την άποψη του για το αν επιθυμεί να περάσει τα υπόλοιπα χρόνια της ζωής του (υπάρχουν αναφορές για δίσκους 10-15 ετών) μαζί μας. Είναι μεγάλο κρίμα ένας ζωντανός οργανισμός να περιμένει την ημέρα που θα "ταξιδέψει" για να απαλλαγεί από το μαρτύριο που του έχουμε επιβάλει. Όπως καταλαβαίνεις για να κάνεις σωστή αρχή ... θα πρέπει να έχεις σχεδιάσει σωστά το μέλλον.
Ο "βασικός άξονας" που πρέπει να κινείται (κατά την άποψη μου πάντα) ένας χομπίστας είναι η σωστή ΔΙΑβίωση των ψαριών του και όχι η ΕΠΙβίωση. Μόνο έτσι θα μπορέσει να "κερδίσει" από αυτόν τον μαγικό ... και άγνωστο για τους άλλους ... υποβρύχιο κόσμο.
Αν ακόμα αναρωτιέσαι ... τελικά πόσα λίτρα χρειάζονται οι δίσκοι .... μάλλον δεν κατάλαβες τίποτα γι' αυτό θα κάνω μια τελευταία προσπάθεια ... με τον γνωστό δικό μου (τσεκουράτο) τρόπο .......
"Τσιγκουνιές" και "εκπτώσεις" ....... ΔΕΝ έχουν θέση δίπλα σε ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΟΥΣ δίσκους ... το έχεις ξαναδιαβάσει ..... δώσε στον ΒΑΣΙΛΙΑ των ενυδρείων γλυκού νερού αυτό που του ΑΞΙΖΕΙ .... ο λόγος απλός .... για να τον χαρείς και να σε χαρεί.
Μόνο έτσι θα είσαι άξιος να φέρεις τον τίτλο του δισκόφιλου.



Υ.Γ.: Εγώ που στα γράφω αυτά .... ΔΕΝ ξεκίνησα σωστά με τους δίσκους .... ακολούθησα τον "δύσκολο" δρόμο για να μάθω τότε που ελάχιστοι σε αυτήν την χώρα γνώριζαν (αλλά και δεν έλεγαν τίποτα και σε κανέναν), ούτε υπήρχε η "ευκολία" του διαδικτύου .... και τώρα προσπαθώ να σε πείσω να μην κάνεις τα ίδια λάθη (και κυρίως τα περιττά έξοδα) που έκανα εγώ ..... όταν ξεκίναγα μαζί τους το 1982.-




Φιλικά

Νίκος