"ΕΞΩΤΕΡΙΚΑ ΠΑΡΑΣΙΤΑ"
Συγγραφέας:Yiapas


Εξωτερικά παράσιτα κυρίως για τους Δίσκους , υπάρχουν δύο κύριες οικογένειες η μία είναι η οικογένεια Gyrodactylidea και η δεύτερη η Dactylogyridea. Και η δυο αυτές οικογένειες είναι μία μορφή σκουληκιών. Επίσης κάποια άλλα παράσιτα που εμφανίζονται συχνά είναι το Ichthyophthirius multifiliis( Ιch),το Oodinium , το Costia ,το Chilodonella και το Anchor .




GYRODACTYLIDUS
Το Gyrodactylidus είναι ένας τρηματώδης σκώληκας που επιτίθεται συνήθως στο δέρμα. Αναπαράγει ζωντανό τον απόγονο του και μπορεί να γεννήσει μέχρι και τέσσερα ζωντανά έμβρυα , κάθε έμβρυο μπορεί να έχει ένα άλλο έμβρυο μέσα του . Κατά συνέπεια τέσσερις γενεές μπορούν να είναι σε έναν γονέα. Τα ποσοστά αναπαραγωγής είναι πολύ γρήγορα καθώς επίσης και ο χρόνος πολλαπλασιασμού σε μερικές περιπτώσεις αστραπιαίος.
Αυτή οι οικογένεια εξωτερικών παρασίτων όπως αναφέραμε επιτίθεται κυρίως στο δέρμα. Αγκιστρώνεται καλά πάνω στο δέρμα και στην συνέχεια απορροφά υγρά του σώματος εξασθενώντας το ψάρι. Τα σημάδια τους είναι μικρές ανοικτές περιοχές στο δέρμα που μπορεί να οδηγήσει στις δευτεροβάθμιες βακτηριακές ή μυκητιακές μολύνσεις.



DACTYLOGYRIDUS
Το Dactylogyridus είναι η επόμενη οικογένεια εξωτερικού παράσιτου που και αυτό είναι σε μορφή τρηματώδη σκώληκα. Επιτίθεται και αποικεί στα βράγχια του ψαριού. Αυτά γεννούν αυγά τα οποία πέφτουν στο υπόστρωμα του ενυδρείου και εκκολάπτονται σε πολύ σύντομο χρόνο(από μερικές ώρες έως μερικές μέρες). Εφόσον γεννηθούν μπορούν και κολυμπούν και βρίσκουν και αυτά με την σειρά τους τα βράγχια ενός νέου ξενιστή. Αγκιστρώνονται και προκαλούν στο ψάρι πολλές φορές μοιραίες ζημιές .
Τα σημάδια της προσβολής από αυτού του είδους παράσιτου περιλαμβάνει το ξύσιμο στα αντικείμενα από τα ψάρια, τη γρήγορη αναπνοή λόγω της απώλειας χρήσης μέρους ενός βραγχίου, ή ακόμα και το κράτημα ενός βραγχίου κλεισμένου και την μη χρησιμοποίηση του.

Μορφή του παράσιτου gyrodactylidus - Μορφή του παράσιτου dactylogyridus









ICHTHYOPHTHIRIUS MULTIFILIIS (ICH)
Το Ichthyophthiriusmultifiliis( Ιch)είναι τα μεγαλύτερο πρωτοζωικό παράσιτο και το γνωστότερο στην ενυδρειακή κοινότητα. Εισάγεται εύκολα σε ενυδρείο από ένα νέο ψάρι ή από τον εξοπλισμό που μετακινήθηκε από άλλο ενυδρείου που έχει αυτό το παράσιτο. Aν ο οργανισμός του ich εισαχθεί σε ένα ενυδρείο με μία μεγάλη ομάδα ψαριών, είναι δύσκολο να αντιμετωπιστεί λόγω της αστραπιαίας μετάδοσης του από τον ένα ψάρι στο άλλο και του γρήγορου αναπαραγωγικού του κύκλου. Εάν δεν διαγνωστεί εγκαίρως τότε οι απώλειες σε ψάρια μπορεί να είναι τρομακτικές.
Το κλασικό σημάδι μιας μόλυνσης "Ich" είναι η παρουσία μικρών άσπρων σημείων στο δέρμα. Αυτά τα τραύματα μοιάζουν με μικρές άσπρες φουσκάλες στο δέρμα ή τα πτερύγια των ψαριών. Πριν από την εμφάνιση των άσπρων σημείων, τα ψάρια μπορούν να παρουσιάσουν σημάδια ενόχλησης, αδυναμίας, απώλειας όρεξης, και της μειωμένης δραστηριότητας. Εάν ο οργανισμός "Ich" εμφανιστεί τότε η αντιμετώπιση και η θεραπεία πρέπει να είναι άμεση.

δέρμα ψαριού με "ich"






OODINIUM (VELVET)
To Oodinium είναι ένα παράσιτο μικροσκοπικό το οποίο προσκολλάτε πάνω στο δέρμα του ψαριού για να τραφεί. Στην συνέχεια σε χρονικό διάστημα πολύ σύντομο (24-48 ώρες) γεννά τους απογόνους του, που μπορούν και κολυμπούν ελεύθεροι στο νερό.Άρα η μετόδοση τους στα υπόλοιπα ψάρια ενός ενυδρείου είναι πιθανή. Μπορούν να ζήσουν χωρίς να τρέφονται από κάποιο ψάρι περίπου για 24 ώρες . Το σημάδι που προξενούν στο δέρμα μοιάζει πάρα πολυ αρχικά με αυτό του "ich" αλλά στην συνέχεια (μετά από 24 ώρες) έχει μία όψη βελούδινη(velvet).


όψη παράσιτου oodinium και σημάδι του πάνω σε δέρμα δίσκου






COSTIA

Το Costia είναι ένα μονοκύτταρο μικροσκοπικό παράσιτο που επιτίθεται στο δέρμα των ψαριών. Καταστρέφει και τρέφεται από το δέρμα, σε ήπιες περιπτώσεις το δέρμα εμφανίζεται νεφελώδες, σε βαριές περιπτώσεις το δέρμα είναι ανύπαρκτο και φαίνεται το εσωτερικό του σώματος του ψαριού. Επιτίθεται συνήθως στα ψάρια που είναι σε κακή κατάσταση της υγείας τους ή σε ψάρια που ζουν σε ενυδρεία με κακές συνθήκες διαβίωσης . Οι δευτεροβάθμιες βακτηριακές ή/και μυκητιακές μολύνσεις μπορούν να εμφανιστούν στην ανοικτή επώδυνη περιοχή. Το Costia μπορεί μόνο να επιζήσει πάνω στα ψάρια αγκιστρωμένο . Εάν μείνει εκτός του δέρματος του ψαριού για 1 ώρα ή και περισσότερες , πεθαίνει. Δεν μπορεί να ζήσει σε θερμοκρασίες μεγαλύτερες από 30 βαθμούς Κελσίου. Άρα μία καλή συμβουλή για θεραπεία αυτού του παράσιτου είναι μόνο η αύξηση της θερμοκρασίας για κάποιες ώρες.



μορφή παρασίτων costia - δίσκος με παράσιτα costia








CHILODONELLA

Το Chilodonella είναι και αυτό ένα μονοκύτταρο μικροσκοπικό παράσιτο που επιτίθεται στο δέρμα και τα βράγχια ψαριών. Τα ψάρια τρίβουν στα αντικείμενα το σημείο που έχουν επιτεθεί τα παράσιτα και τους ενοχλούν και με τον καιρό γίνονται υποτονικά . Εάν έχουν προσβληθεί τα βράγχια τα ψάρια ανεβαίνουν κοντά στην επιφάνεια και προσπαθούν να πάρουν αέρα. Τα σημάδια είναι νεφελώδη σημεία που αναπτύσσονται στο δέρμα. Τα σημεία αυτά γίνονται άσπρα και αρχίζουν να αποσυνθέτουν το δέρμα. Αυτό ανοίγει την πόρτα στις δευτεροβάθμιες μολύνσεις ή/και στους μύκητες.
Αυτό το παράσιτο μπορεί να κολυμπήσει και μπορεί να επιτεθεί σε άλλα ψάρια στο ίδιο ενυδρείο. Στα ενυδρεία με περισσότερα ψάρια, είναι πιθανό να μεταδωθεί γρήγορα. Οι κακές συνθήκες ύδατος επιταχύνουν επίσης αυτήν την ασθένεια. Μπορεί να εισαχθεί με τις ζωντανές τροφές ή και την εισαγωγή νέου ψαριού στο ενυδρείο.


μορφή τoυ παράσιτου chilodonella - δίσκος με το παράσιτο chilodonella






ANCHOR
Το Anchor είναι ένα παράσιτο που είναι εξαιρετικά σπάνιο στα ψάρια ενυδρείων. Δεν είναι όμως απίθανο να εισαχθεί από νέο ψάρι που έχει προσβληθεί. Μοιάζει με ένα νήμα (σκοτεινό καφέ) που κρεμιέται από τα ψάρια μέχρι και 1 εκατοστό. Το κεφάλι του σκουληκιού δένεται στο δέρμα των ψαριών. Το τέλος του σώματος του σκουληκιού περιέχει έναν σάκο αυγών. Αναπαράγουν τα αυγά μόνο όταν προσκολληθούν στο δέρμα του ψαριού . Οι πληγές από το σκουλήκι επιφέρουν τις δευτεροβάθμιες βακτηριακές ή μυκητιακές μολύνσεις που αυτές κάνουν την πραγματική ζημιά στο ψάρι μας και όχι κάθε αυτού το συγκεκριμένο παράσιτο.

εικόνα από μικροσκόπιο του παράσιτου Anchor - εικόνα από anchor αγκιστρωμένο σε ψάρι








ΘΕΡΑΠΕΙΑ:
Μία γενική Θεραπεία για όλα τα παραπάνω παράσιτα, τα οποία έχουν σχεδόν ίδιο τρόπο αντιμετώπισης γιατί τα γενετικά τους χαρακτηριστικά δεν διαφέρουν σχεδόν καθόλου, προτείνονται τα παρακάτω βήματα:

1)Απομάκρυνση του ψαριού από το κυρίως ενυδρείο.
2)Καθάρισμα του βυθού του κυρίως ενυδρείου και γενναία αλλαγή νερού(έως και 50%) για να απομακρυνθούν τυχόν παράσιτα και αυγά που βρίσκονται μέσα.
3)Τοποθέτηση του ψαριού σε ενυδρείο καραντίνα.
4)Σημαντική αύξηση θερμοκρασίας (34-35 βαθμούς) και μείωση του Ρh (6,00)
5)Το μπλε μεθυλενίου μπορεί να προστεθεί στην ενίσχυση στην πρόληψη της δευτεροβάθμιας μόλυνσης.
6)Μετά από λίγες ώρες(5-6) με τις παραπάνω συνθήκες(για να ηρεμήσει το ψάρι και για να εκδηλωθούν και για να αντιδράσουν τα παράσιτα) προσθήκη ενυδρειακού αλατιού (5-7 κουταλάκια ανά 10 λίτρα νερού).
7)Μετά από το παραπάνω λουτρό με αλάτι ,μόλις ο Δίσκος αρχίζει και γέρνει τοποθέτηση του δίσκου σε καθαρό νερό για να καθαριστεί και επιστροφή στο κυρίως ενυδρείο.


Η παραπάνω θεραπεία είναι πιο αποτελεσματική για τα παράσιτα που έχουν στόχο μόνο το δέρμα και όχι τα βράγχια των ψαριών. Αυτό γιατί τα παράσιτα στα βράγχια δεν έχουν ενδείξεις οπτικές (όπως οι δερματικές φθορές) και έτσι αντιλαμβανόμαστε την επίθεση από τα παράσιτα σε προχωρημένο στάδιο. Έτσι χρήση χημικών ειδικών φαρμάκων μαζί με την παραπάνω θεραπεία θα γίνει αναγκαστικά.



ΠΡΟΛΗΨΗ:
Η μόνη πρόληψη που μπορούμε να λάβουμε ,εκτός βέβαια από την διατήρηση σωστής ποιότητας νερού στο ενυδρείο μας, είναι όταν έχουμε άφιξη ενός νέου κατοίκου για το ενυδρείο μας πρώτα πρέπει να γίνεται η εισαγωγή του σε ένα ενυδρείο καραντίνα. Έτσι εγκαίρως διαπιστώνουμε αν υπάρχει κάποιο παράσιτο και προχωράμε σε θεραπεία χωρίς να ταλαιπωρούμε τους κατοίκους του κυρίως ενυδρείου μας.