PDA

Επιστροφή στο Forum : "Hexamita"



GDiscus Team
06-06-2010, 21:24
"HEXAMITA"
Συγγραφέας:Yiapas

ΓΕΝΙΚΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ:

Έχουμε ακούσει πολλές φορές από τότε που αρχίσαμε να ασχολούμαστε με τα ενυδρεία και ιδιαίτερα αυτά των Δίσκων την ασθένεια με το όνομα Hexamita.
Τι πραγματικά είναι όμως;
Η Ηexamita είναι ένα πρωτόζωο-παράσιτο που βρίσκεται στο γαστρεντερικό υγρό των ψαριών, συμπεριλαμβανομένων και αρκετών ειδών των κιχλίδων. Απαντά και σε υγιή ψάρια και σαν παράσιτο που είναι, μπορεί και ζει μέσα σ'αυτά σε όλη την διάρκεια της ζωής τους και τρέφεται από τα συστατικά που απορροφούν.
Στρες από υποσιτισμό, συνωστισμός στο ενυδρείο, κακή ποιότητα του νερού αλλά και τροφή φτωχή σε σταθεροποιητικές ουσίες (πχ καρδιά μοσχαριού, κόκκινο σκουλήκι), έχουν ως αποτέλεσμα τoν γρήγορο και ραγδαίο πολλαπλασιασμό των παρασίτων. Η αύξηση των συγκεκριμένων παρασίτων σε έναν οργανισμό μπορεί να αποβεί μοιραία. Γρήγορα θα αποδυναμώσει το ψάρι μας και θα το οδηγήσει σε μια κατάσταση δυσάρεστη σε εμάς, αλλά κυρίως στο ίδιο. Το γένος των παρασίτων Ηexamita αποκαλούνταν παλαιότερα "Octomitus" γιατί έχουν οκτώ πόδια όπως φαίνεται στη παρακάτω φωτογραφία.
http://i260.photobucket.com/albums/ii28/yiapas/Hexa.gif




ΠΟΥ ΕΜΦΑΝΙΖΕΤΑΙ:

Η Hexamita όπως αναφέραμε είναι ένα παράσιτο πρωτοζωϊκό και κολυμπά ελεύθερα στα εντερικά και τα γαστρικά υγρά. Ωστόσο, αναπτύσσεται και αναπαράγεται ταχύτατα με αποτέλεσμα τη μαζική μόλυνση του εντέρου. Μπορεί να υπάρχει στον εντερικό σωλήνα του Δίσκου σε πολύ μικρούς αριθμούς χωρίς να του παρουσιάσει πρόβλημα ασθένειας καθ’ όλη τη διάρκεια της ζωής του. Όταν όμως αναπτυχθεί ένας αρκετά μεγάλος αριθμός Hexamita είναι πολύ πιθανόν να δημιουργηθεί σοβαρή εντερική μόλυνση. Τα παράσιτα αυτά προσκολλούνται στα τοιχώματα των εντέρων και ''κλέβουν'' τα συστατικά των τροφών που βρίσκονται στην κατάσταση της πέψης, εξουδετερώνοντας την ικανότητα του οργανισμού να διασπάσει τις τροφές και να απορροφήσει χρήσιμα για τον Δίσκο συστατικά (ιχνοστοιχεία - βιταμίνες κτλ). Παράλληλα, προκαλεί μια μορφή έλκους στα έντερα και ακολούθως στο στομάχι, με αποτέλεσμα την άρνηση της τροφής από τον Δίσκο, πράγμα που δε θέλουμε γιατί η θεραπεία μας (που θα αναφέρουμε αναλυτικά παρακάτω) θα βασιστεί κυρίως στη λήψη εμπλουτισμένης με φάρμακο τροφής. Γι'αυτό λοιπόν, πρέπει να σημειωθεί ότι δεν πρέπει να ευννοήσουμε συνθήκες που θα επιτρέψουν στο παράσιτο να πολλαπλασιαστεί. Συνθήκες όπως κακής ποιότητας και βρώμικο νερό, τροφές δύσκολες στην πέψη (καρδιά μοσχαριού), περιβάλλον με πολύ στρες για τα ψάρια που αποδυναμώνει κι'άλλο το ανοσοποιητικό τους σύστημα.
Σημάδια της νόσου είναι η απώλεια βάρους, τα μειωμένα αντανακλαστικά, η μειωμένη δραστηριότητα (αργό και ακανόνιστο κολύμπι) και η άρνηση λήψης τροφής στα προχωρημένα στάδιά της. Τα ψάρια μπορούν να παραμείνουν στο αρχικό στάδιο της νόσου για πολλές ημέρες και μάλιστα χωρίς να γίνει αντιληπτό κάποιο σύμπτωμα από εμάς. Επίσης, το παράσιτο μπορεί να υπάρχει ζωντανό μέσα στο νερό του ενυδρείου μας, με την ιδιότητα να συσσωρεύεται σε υλικά του πυθμένα και σε επιφάνειες υλικών φίλτρων. Άρα, καθαρισμός των φίλτρων και των υλικών τους (πάντα όμως δίνοντας προτεραιότητα στην διατήρηση της καλής βιολογικής λειτουργίας) θα βοηθήσει στην εξάλειψη του οργανισμού από το περιβάλλον. Ακόμα, το παράσιτο μπορεί να έχει δυσμενείς επιπτώσεις στην αναπαραγωγική ικανότητα των Δίσκων, δηλαδή για το θηλυκό η ποσότητα των αυγών να είναι πολύ απογοητευτική και για το αρσενικό το ποσοστό γονιμοποίησης των αυγών να ειναι μηδενικό. Οπότε γίνεται κατανοητό το πόσο σημαντικό είναι να δίνουμε μεγάλη προσοχή στη διατήρηση καλών συνθηκών διαβίωσης των Δίσκων μας. Όπως επίσης να φροντίζουμε η διατροφή τους να είναι ισορροπημένη, για να μην προκαλέσουμε τέτοιου είδους ασθένειες που μπορούν να αποβούν μοιραίες για τα όμορφα αυτά πλάσματα.



ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ::

Το πρώτο σημάδι της Hexamita είναι ότι συνήθως τα κόπρανα γίνονται λευκά και βλεννώδη. Αυτό οφείλεται στην προσκόλληση του παρασίτου στα τοιχώματα του εντέρου καθιστώντας το ανίκανο να διασπάσει τις τροφές. Το έντερο μη μπορώντας να διασπάσει τις τροφές και στην συνέχεια να αποβάλει τα υπολείμματα της, αντιδρά εκκρίνοντας μεγαλύτερες ποσότητες εντερικού υγρού με αποτέλεσμα να δημιουργείυαι αυτή η βλέννα. Κατά το παρόν στάδιο της εξέλιξης της νόσου, το ψάρι μπορεί να φαίνεται ότι εξακολουθεί να τρώει κανονικά και να συμπεριφέρεται φυσιολογικά. Η νόσος σιγά σιγά θα έχει πρόοδο και αύξηση των συμπτωμάτων. Είναι πιθανόν να εμφανιστεί και μια άλλη νόσος συγχρόνως η hole in the head(τρύπα στο κεφάλι) που θεωρείται ότι σχετίζεται άμεσα με τη Hexamita. Η θρεπτική ανεπάρκεια είναι ένας από τους λόγους της νόσου ''τρύπα στο κεφάλι'', καθώς ο οργανισμός αδυνατεί να πάρει στοιχεία όπως το ασβέστιο και έτσι αναγκάζεται και το απορροφά από το χόνδρο του κεφαλιού με αποτέλεσμα τη δημιουργία των τρυπών. Αυτές οι τρύπες όπως είναι λογικό δημιουργούν δευτερογενείς μολύνσεις στο ψάρι μας με αποτέλεσμα την ακόμα μεγαλύτερη εξασθένηση του. Τα συμπτώματα σε προχωρημένο πια στάδιο είναι σημαντική απώλεια βάρους, σκουρότερο δέρμα, λεπτότερο κεφάλι και τα ψάρια αρχίζουν να κρύβονται σε γωνίες κοιτώντας συνήθως τα τοιχώματα του ενυδρείου με το κεφάλι προς τα κάτω.



ΘΕΡΑΠΕΙΑ:

Μια βασική προτροπή/συμβουλή πριν οποιαδήποτε θεραπεία είναι η μεταφορά του άρρωστου ψαριού σε ενυδρείο-νοσοκομείο και μην το αφήσετε στο κυρίως ενυδρείο. Με αυτό τον τρόπο αφενός περιορίζουμε την πιθανότητα μετάδοσης του παρασίτου στους υπόλοιπους κατοίκους του ενυδρείου μας, αφετέρου δεν ταλαιπωρούμε τα υπόλοιπα ψάρια.
Αύξηση θερμοκρασίας
Καλύτερη και μη φαρμακευτική θεραπεία αποτελεί η σημαντική αύξηση της θερμοκρασίας τουλάχιστον μέχρι τους 34°C. Και αυτό διότι το συγκεκριμένο παράσιτο στους 25°C βρίσκει την ιδανική θερμοκρασία, στους 28 εως τους 31 παρουσιάζει μεγάλο ρυθμό ανάπτυξης και από τους 34 και πάνω πλέον αδυνατεί να επιζήσει. Συνεπώς μια τέτοια αύξηση θεωρείται θανατηφόρα για το συγκεκριμένο παράσιτο.
Φαρμακευτική αγωγή
Η θεραπεία μας με φάρμακα έχει δύο τρόπους:
Ο πρώτος είναι ο εμπλουτισμός της τροφής με μετρονιδαζόλη (flagyl). Αν ο Δίσκος μας δεν έχει φτάσει στο σημείο να αρνηθεί την τροφή, τότε τα πράγματα είναι πιο εύκολα. Μια δοσολογία στο φαγητό του, 500mg (μια κάψουλα) μετρονιδαζόλης (flagyl) ανά 50gr τροφής θα βοηθήσει στο μέγιστο βαθμό να αποβάλει από το έντερο του το παράσιτο και να μπορέσει να επανέλθει σε καλή κατάσταση. Τάισμα κάθε μέρα με την παραπάνω δοσολογία στην τροφή του, για όσες μέρες χρειαστεί και αλλάζοντας 50% του νερού καθημερινώς. Έτσι βοηθάμε στη σίγουρη απομάκρυνση του παρασίτου.
Ο δεύτερος τρόπος θεραπείας είναι η προσθήκη μετρονιδαζόλης στο νερό 500-1000mg (μια με δύο κάψουλες) ανά 100λίτρα νερού δεξαμενής, επαναλαμβανόμενη κάθε 8 ώρες και με αλλαγή νερού 50% πριν κάθε δόση, κάθε μέρα και για 3 μέρες! Διάρκεια θεραπείας ποτέ πάνω από 3 μέρες. Στο τέλος, αν τη θεραπεία την έχετε εφαρμόσει στο ενυδρείο σας και όχι σε ενυδρείο καραντίνα, κάντε μια γενναία αλλαγή νερού βάζοντας σε λειτουργία για κάποια 24ωρά ενεργό άνθρακα στο φίλτρο σας για σωστή απομάκρυνση του φαρμάκου από το νερό. Τελειώνοντας τη θεραπεία αν δείτε σημάδια ανάκαμψης του ψαριού σας και μπορεί πάλι να δεχτεί τροφή, προσέχετε πάρα πολύ καλά τη διατροφή του για το πρώτο χρονικό διάστημα και μην ταΐσετε το ψάρι σας με ότι συνήθως δίνατε, αλλά με μικρές ποσότητες τροφών (συνιστάται αποξηραμένες τροφές) εμπλουτισμένες με συμπλέγματα βιταμινών και σκόρδου σε υγρή μορφή. Μια πολύ καλή πρόταση για τη διατροφή τους μετά από μια τέτοιου είδους ''περιπέτεια'' είναι τροφές με βάση τη σπιρουλίνα. Θα μπορέσει να επαναφέρει γρήγορα την σωστή λειτουργία του πεπτικού τους συστήματος.



ΠΡΟΛΗΨΗ:

Σε όλες τις περιπτώσεις η πρόληψη είναι καλύτερη -και ευκολότερη- της καταστολής. Εαν προσέχουμε κάποια βασικά πράγματα θα ελαχιστοποιήσουμε τις πιθανότητες να βρεθούμε στη δυσάρεστη θέση να θεραπεύσουμε ένα άρρωστο ψάρι.

1. Μερικές και μικρές αλλαγές νερού.

2. Εμπλουτισμός των κατεψυγμένων ή αποξηραμένων τροφών με υγρά βιταμινούχων συμπληρωμάτων, κυρίως Α και C.

3. Προσθήκη (νωπών ή κατεψυγμένων) λαχανικών στη δίαιτα των Δίσκων μας (τροφές οι οποίες είναι πλούσιες σε σταθεροποιητικές ουσίες που βοηθούν την πέψη και την καλή λειτουργία του εντέρου).

4. Μείωση της ποσότητα μοσχαροκαρδιάς, που στερείται πολλά κρίσιμα θρεπτικά συστατικά και περιέχει κορεσμένα λιπαρά τα οποία είναι αφύσικη τροφή για τους Δίσκους μας.

5. Προσθήκη σκόρδου που είναι πολύ αποτελεσματική τροφή κατά των παρασίτων. Το σκόρδο έχει αντιοξειδωτικές ιδιότητες και κρατάει σε χαμηλό επίπεδο τις τοξίνες που παράγονται από τον οργανισμό. Αποβάλλοντας λοιπόν τις τοξίνες
μέσω του εντερικού σωλήνα αποβάλει και τα παράσιτα Ηexamita.

6. Σε περίπτωση που δε γίνει αντιληπτό το αρχικό στάδιο της νόσου και εμφανιστούν σημάδια από δευτερογενείς λοιμώξεις -όπως τρύπες στο κεφάλι-, τότε προτείνεται προσθήκη στο νερό του ενυδρείου προϊόντων που αντικαθιστούν τη βλέννα των Δίσκων και μπορούν να ενισχύσουν την επούλωση (πχ Stress Coat, Aqutan κτλ).

7. Διατήρηση βέλτιστου επιπέδου pH, καλής ποιότητας νερού και ιδανικού ενυδρειακού περιβάλλοντος για τη μείωση του στρες των Δίσκων.

8. Προληπτικά προσθήκη μετρονιδαζόλης (flagyl) στην τροφη μια φορά τον μήνα.